Blog Image

preekstoel

Een waar gebeurd gulden verhaal.

Schipperslatijn Posted on zo, maart 29, 2015 23:14:31

Een waargebeurd gulden verhaal.

Heel heel lang geleden kon je nog niet pinnen en moest je voor de hele vakantie gewoon genoeg geld meenemen.

Mijn
vrouw en ik gingen in onze twintiger jaren reeds met vakantie op de
boot. Tijdens èèn van onze vele vaartochten, toen met een
hoekstrakruisertje van amper 7 meter kwamen wij nietsvermoedend op een
mooie zaterdagmiddag aan in Urk.

Een gezellig stadje op het eerste
oog, leuke kroegjes, etablisementen en alles wat een watersporter nodig
heeft aan faciliteiten op de steiger.

De volgende dag echter
(zondag) deed de acculader niets, stroom op! Maar snel even een
guldentje in de automaat zou je denken. Kast op slot! niks guldentje
erin.

Nou dan maar even watertanken voor die gulden, ook dat bleek niet mogelijk, op slot!

Maar
op de weg was het gezellig druk allemaal wandelaars met kinderwagens
buggy`s , fietsen met èèn kind soms twee en zelfs ouders met wel drie
kinderen op èèn fiets. Wij keken onze ogen uit wat een drukte.

Dus
ik terug naar Gerrie en zei we moeten straks maar snel even het dorp in
hier zal wel iets te doen zijn. En inderdaad we hoorden al van verre
dat er een of ander feest was want de muziek klonk ons al in de oren.
Helaas bleek dat we te laat waren de grote deuren zaten al dicht.

Wij
verder het stadje in om een terrasje te doen of even bij het gezellige
kroegje van gisteravond een biertje te halen, verdorie gesloten. Ook
verder in het stadje totaal niets te krijgen. Ook de
brandstofvoorziening in de haven bleek dicht en de havenmeester
onvindbaar, bleek naar de grote feestzaal te zijn waar wij voor de vaste
deur kwamen.(hij was wel op tijd)

Dus besloten wij en onze
vrienden om dan maar te vertrekken naar Stavoren, hier aangekomen waren
de brandstoftanks toch wel aardig leeg en moesten we de volgende dag
benzine tanken.

Onze vrienden tankten eerst, en na het tanken
wilden ze dus afrekenen. Naarstig werd gezocht om de portemonnee. Waar
lag die toch, oja is ook zo toen wij het stadje ingingen zaterdagavond
had onze vriend even wat los geld in de zak gedaan (pinnen was nog niet
uitgevonden) en de beurs in de boot eventjes verstopt. In het
prullebakje, daar zoekt niemand, was de veronderstelling.

Inderdaad
dat verwacht ook niemand ook de kinderen van onze vrienden niet want
die hadden snel in Urk nog even het prullebakje geleegd in de container.

Wat nu? Terugvaren naar Urk was geen optie ook terug fietsen zou te lang duren dus maar met de taxi.

Met
drie man in de taxi naar de vuilcontainer in de Urker haven, deze was
op de maandagmorgen als eerste aan de beurt geweest om te legen. Naar de
havenmeester gelopen en gevraagd waar dat afval dan wel niet heengaat.
De havenmeester keek ons aan met een uitdrukking op het gezicht van
“eigen schuld moet je de beurs maar niet op zondag gebruiken“ verwees
ons naar een afval overslag lokatie.

Daar aangekomen stonden er in de brandende zon, 30 graden was het gemakkelijk, 6 containers van 40m³ .

Radeloos
een blik werpend op de containers vol met huishoudelijk en
bedrijfs-afval zag mijn vriend ineens een kassabonnetje van een
supermarkt uit Urk met de datum van de afgelopen zaterdag, dit moest de
goede container wel zijn.

De container was op twee meter ruimte na
geheel gevuld dus begonnen we maar het afval naar de voorkant te
verplaatsen Stel je voor 30 graden ,vis, damesverband,etensresten en
steeds viezer wordende kleding en handen. Uiteindelijk slaakte onze
vriend een vreugdekreet hij vond een vlierbessenjeneverfles! Deze hadden
de dames namelijk afgelopen vrijdag geslacht en deze was op zaterdag
bij aankomst in Urk in de container gegooid. Nog even doorzoeken en
jahoor de beurs weer terug.

Toen weer in de taxi met een blije
chauffeur,na enig overleg, hij zou namelijk extra fooi krijgen omdat de
stank die van ons afkwam niet te harden was.

Afijn na twee uur
zwoegen, braakneigingen en zweetdruppels kwamen wij weer aan in Stavoren
waar we na een zwempartij weer lekker opgefrist waren en klaar waren om
de vondst te vieren. De inhoud van de beurs was het wel waard om er een
gezellige barbecue met consumpties van te betalen en bleef er voor de
rest van de vakantie nog genoeg over.

Ja vroeger was alles beter, nou doe mij maar een pinapparaat…..



WSV en ROT leerzame en gezellige avond

Schipperslatijn Posted on zo, maart 29, 2015 16:17:54